CHP Şanlıurfa’nın Unuttuğu Bir İsim: Mahmut Yıldız ve Ahde Vefanın İflası

Geçtiğimiz günlerde CHP kurultayı yapıldı, perde kapandı, delegeler Ankara’dan Urfa’ya döndü. Herkes kendi muradınca bir sonuç çıkardı ama bir kişi muradına erdi: Sayın Mahmut Tanal.
Peki bu yolculuk sırasında kimlerin kapıları çalındı dersiniz?
Anlaşılan, Şanlıurfa’dan Ankara’ya giden delegelerin, il başkanının, ilçe başkanlarının aklına nedense CHP’nin efsane Genel Saymanı, Urfa’nın emektarı, bu partinin çimentosu olmuş Sayın Mahmut Yıldız’ı ziyaret etmek gelmemiş.

Özgür Özel kürsüye çıkıp “Baba ocağı” diyor, “Bu ocakta 24 saat çorba kaynar” diyor. Söz güzel, söylem harika… Fakat Urfa’da iş icraata gelince, o “Baba ocağının” gerçek ustalarını kimse hatırlamıyor.
Ne ahde vefa var, ne siyasi nezaket, ne de tarihe saygı.

Oysa Şanlıurfa CHP tarihinde Mahmut Yıldız’ın emeği saymakla bitmez.
İl başkanlığı döneminden merkez ilçe başkanlığına kadar Urfa’daki tüm ilçe parti binalarının mülkleri onun alın teriyle kazanıldı. Tapular CHP’nindir; bir kuruşluk şahsi pay beklemeden yaptı.
Karayollarında işe başlayan onlarca insanın altında onun imzası vardır.
İpek Yolu üzerinde kendi imkanlarıyla yaptırdığı üst geçit bugün hâlâ hayat kurtarıyor.
Bugün Büyükşehir Belediyesi bile görmezden gelse o eser, Urfalının canını korumaya devam ediyor.

Şimdi soruyorum Sayın Tanal’a…
Soruyorum Sayın Karadağ’a…
Soruyorum kurultay delegelerine:

Ankara’ya kadar gidip, bu partinin emektar büyüğünün kapısını çaldınız mı?
2002’de CHP’nin Urfa’dan üç milletvekili çıkardığı o tarihi başarının nasıl geldiğini sordunuz mu?
Özgür Özel “Baba ocağı” diyor ama siz, o ocağın gerçek ustalarını tanımaya ihtiyaç duydunuz mu?

Söylem güzel de, icraat nerede?

Unutmayın…
CHP Şanlıurfa’da başarı istiyorsa bunun yolu bellidir:
Partinin hafızasına sahip çıkmak, Mahmut Yıldız gibi emek vermiş isimlerin tecrübesinden yararlanmaktır.

Nasıl ki Özgür Özel, Önder Sav’ın derin devlet değil, derin tecrübelerinden faydalanmayı bilmişse;
Siz de Mahmut Yıldız’ı yanınıza almayı başarabilirsiniz.

Çünkü siyaset, sadece kürsüde “Baba ocağı” diye bağırmak değildir.
O ocağı yıllarca tüttüren insanlara vefa göstermektir.